Illustrasyon güncel hayatta hayali/gerçek vakaların tasviri, ya da sözün anlatısallıkta beden bulmasıdır.
İllüstrasyon iletişimde hızlı ve basit ilişkisel formların açılımlarını gerçekleştirip, günümüze ait bir durumun temsiliyeti yani güncel olana da denk düşer. Yalın ya da basit bir tasvirin biçimsel değerlendirmesi olan "resimleme" aslında genel yaşamın sözsel ifadesine karşılık temsili biçimsel bir yorumlama kaygısı taşır.

Devinim ve sukunet arasında gidip gelen anlatı formları en bilinen haliyle izleyici ile ilişki kurarken; düzenin ardında başka bir düzenin varlığına bizi ikna eder.

David Shillinglaw, Aksel Zeydan Göz ve Erkut Terliksiz farklı mediumlar kullanarak kendi ifade araçlarını oluştururken "illustrasyon" olgusunu gözden çıkarmazlar. Bu salt tutarlı bir resim yapma ya da görünür hale getirme kaygısı değildir. Güncel olanın bir ifade aracı ile iletişim kurma çabasıdır.

David Shillinglaw, güncelerinde, öznel kitap biçimlendirmelerinde duvar resimlemelerinde düzenli bir tavırdan ziyade kendini tam olarak tanımlama kaygısı taşımayan bir durumun altını çizer. Erkut Terliksiz sanki "an'ın her durumunu gösterir" ve "sıradan bir yeni durum yaratırmış" gibi ele aldığı biçimlendirmeleriyle "kendi ifadesi" üzerinden yoğunlaştırılmış bir iletişim kurar. Aksel Zeydan Göz araç olarak video'nun gerçek zamana koşut alan derinliğinde gerçek zamanın gerçekliğinin devinimi ile karşı karşıya getirir, bizleri.